NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Se-jin.
Tak?
Wiem, co próbujesz zrobić.
Ale
nie uda ci się.
Powstrzymam panią.
Bo ja...
panią lubię.
Od teraz
twoje życie zamieni się w piekło.
Dzięki niej zrozumiałam...
kim tak naprawdę jestem...
i czego pragnę.
WIEŻA MOOJIN
W piwnicy musi być wilgotno. Nie przezięb się.
Tu na górze kręci mi się w głowie.
ODCINEK 11
Pospiesz się, proszę, żebym mógł wrócić na dół.
Nie jestem zaangażowany w twój spór z panią Seo.
Nie można używać cudzej słabości jako karty przetargowej.
Oddaj mi dowody malwersacji.
Wtedy wrócisz do zarządzania kryzysowego
albo do dowolnego innego działu, jeśli wolisz.
Kusząca oferta, ale nie przyjmę jej.
Nie martw się o zwolnienie Moo-ila.
Cokolwiek by nie robiła pani Seo,
nie pozwolę jej wysłać go
z powrotem do więzienia.
W całej firmie słychać plotki.
Wszyscy myślą, że ktoś ma stryja w garści.
W Projekcie Neomiasto
doradcą został najbliższy współpracownik Yi-kyung.
Jeszcze trochę, a odda jej stryj fotel prezesa.
Sam ją o to poprosiłem.
Przysłała go, bo nie chciałem wszystkiego z nią omawiać.
Wszystko jej stryj melduje?
A więc nie może stryj zagwarantować wolności ojca.
- Gun-woo. - Fotel prezesa nie wystarczy,
żeby być prezesem.
Nie wystarczy wizytówka.
Trzeba mieć ostatnie słowo.
Jeśli nie stryj podejmuje decyzje,
jest stryj tylko marionetką Yi-kyung.
Pleśń w piwnicy na ciebie czeka.
Lepiej wracaj na dół.
Nie widzę dziś pana Kanga.
POROZUMIENIE WS. WALKI ZE SKUTKAMI KRYZYSU
Oto kandydaci na dyrektora Fundacji Kulturalnej TJ.
Były ambasador ONZ, pisarz
i były parlamentarzysta.
W sumie trzech.
Każdego łatwo będzie kontrolować.
Wybór należy do pana.
Kojarzysz pana Heo,
byłego rektora Uniwersytetu Baeksong?
Czym on się teraz zajmuje?
Podobno odkąd w zeszłym roku
odszedł z uniwersytetu, zajął się pisaniem.
To dobry człowiek.
A do tego świetnie się z nim rozumiem.
Niech on zostanie...
dyrektorem.
Przyjrzę się temu.
Nie mówię, żebyś się temu przyjrzała.
- Panie Jang. - Kwestie personalne są najważniejsze.
Jestem pewien,
że potrafię oceniać ludzi lepiej niż pani.
Postanowione.
Podjął decyzję?
Wybrał Gi-sun Heo.
Dobrze, że już się pani z nim skontaktowała.
Pan Jang będzie myślał, że wszystko zaplanował,
a pan Heo,
że to ja go wybrałam.
Mając w garści dyrektora,
łatwo będzie zarządzać Fundacją.
Jedziemy do Yeoksam.
Poradzi sobie pani?
Załatwiała pani sprawy już w czterech miejscach.
Może powinna pani odpocząć w Galerii?
Najmocniej przepraszam.
Niedługo spotkanie w sprawie zmiany planów Projektu Neomiasto Moojin.
Zbadaj, którzy członkowie będą za,
którzy przeciw, a którzy niezdecydowani.
Musimy pozbyć się każdego, kto stanąłby na drodze prezesowi Parkowi.
Tak jest.
Pan Jang prześle raporty Fundacji Baeksong z ostatnich dziesięciu lat.
Liczby nie będą się zgadzały.
Prześledzę je.
Jak zwykle, Tak zajmie się dostawą.
Tak?
Nie obchodzi was to?
Se-jin odeszła,
a wy zachowujecie się jakby nigdy nic.
Nie przejmujecie się?
Sama postanowiła odejść.
Do tego zdradziła panią Seo.
Pani Kim.
Jeszcze ją zobaczymy.
Powiedziała, że mnie powstrzyma,
więc kiedyś się zjawi.
Powstrzymam panią.
Bo ja...
panią lubię.
Moja koleżanka z klasy w szkole była wśród najlepszych 0,3% uczniów w kraju
i była zupełnie jak pani.
Uczyła się przez cały czas, chyba że spała albo jadła.
Po jakimś czasie zaczęła mało sypiać i uczyć się podczas jedzenia.
Proszę zgadnąć, jak skończyła.
Trafiła do szpitala w dniu egzaminów wstępnych na studia.
Nie próbuję nic wykrakać.
Po prostu powinna pani o siebie zadbać.
W kwietniu ceny cementu po prostu...
Nie ma żadnego problemu z tym regionem.
W tym regionie potrzeba osobnego pozwolenia na budowę.
Czy już o nie wystąpiono?
Zdobędziemy je w tym tygodniu.
Kiedy to się stanie, proszę mi to zgłosić.
Tak jest.
Znaleźliście coś?
Wszystko zgodne z prawem.
Więc przekazanie udziałów jest możliwe.
Nie wolno ich przekazać osobom trzecim,
ale rodzinie owszem.
Rozmawiałeś o tym z ojcem?
- Jeszcze nie. - Uważaj.
Podatek od darowizny będzie olbrzymi.
- Ile? - Połowa udziałów.
Śpieszy się, ale nie wyrzuciłby połowy udziałów w błoto.
Są warte fortunę.
Nie zmarnuje takiej sumy tylko po to,
żeby zachować miejsce w zarządzie.
To byłoby lekkomyślne.
Na wszelki wypadek mam go na oku, choć to zbytek ostrożności.
Ale nie wezwałem pani w sprawie Gun-woo.
Musimy porozmawiać o czymś innym.
Chodzi o pani człowieka.
Proszę go odwołać.
Będzie pomagał w projekcie.
Mnie nie pomaga.
A ludzie zaczynają szeptać po kątach.
Kiedy jest się na szczycie, trzeba liczyć się z niezrozumieniem i krytyką.
Musi pan utrzymać ciężar korony.
Dla mnie ciężar korony,
a dla pani bogactwo?
Pan Jang, pan
oraz ja
podzielimy się zyskami po równo.
Mówiła pani, że nie powinniśmy sobie grozić,
tylko dyskutować.
Nie zapominajmy o tym.
Najpierw musimy zająć się sprawą Gun-woo.
ODWOŁANIE POROZUMIENIA ZARZĄDU
Kiedy pani to przygotowała?
Proszę zdobyć podpis prezesa Moo-il Parka,
po dobroci czy po groźbie.
Mówiłem, żeby nie martwiła się pani o Gun-woo.
Nie zna go pan tak dobrze jak ja.
To pewne,
że poświęci połowę udziałów dla pozycji w zarządzie.
Nie cofnie się przed niczym,
żeby pana zniszczyć.
Zwłaszcza jeżeli pokrzyżuje to moje plany.
To kopia porozumienia i wymagane dokumenty.
Tyle powinno wystarczyć.
Prezes musi podpisać list intencyjny.
Dziękuję.
Dobrze mieć przyjaciela w dziale prawnym.
Jesteś pewien tej decyzji?
Nawet jeśli dostaniesz pozycję w zarządzie, stracisz połowę udziałów.
Nie mam wyjścia, jeśli chcę się pożegnać z pleśnią w piwnicy.
Wiem, że sprawiłem ci wiele zmartwień.
Wybacz mi.
Projekt Neomiasto wkrótce się rozpocznie.
To zwieńczenie twojego dzieła. Musisz doczekać jego realizacji.
Skup się na tym, żeby zdrowieć.
Jedyne, co mnie martwi...
to Gun-woo.
Jest już dorosły i doświadczony, więc chcę powierzyć mu jedną z filii.
Chcesz mianować Gun-woo
dyrektorem firmy?
Tak. Myślę, że najodpowiedniejsze
byłoby Moojin Tech.
Ale przedtem...
Przynieś dokumenty.
Tak.
Jadę do szpitala. Ktoś cię odwiedził?
ODWOŁANIE POROZUMIENIA ZARZĄDU
Nawet jeśli zrzeknie się udziałów i trafi do zarządu,
to będzie dla niego wielka strata.
Znacznie lepiej byłoby dla niego,
gdyby prowadził dużą filię.
Jeśli odwołamy stare porozumienie, nic głupiego nie strzeli mu do głowy.
Proszę, podpisz to.
To wszystko dla Gun-woo.
Po prostu podpisz.
WYRAŻAM ZGODĘ: MOO-IL PARK
Ojcze.
Przyszedłeś?
Co zrobiłeś?
Co podpisałeś?
Nie musisz się wysilać.
Porozumienie jest już nieważne.
Stryj mówi,
że powierzy ci Moojin Tech.
- Racja? - Oczywiście.
Przygotuj się na przeniesienie.
Nie będę zadowalał się ochłapami, które mi rzucacie.
Pracownicy Moojin Tech byliby urażeni.
Jeśli nie chcesz firmy, nic nie mogę zrobić.
Dobranoc, Moo-il.
Dobra robota.
Zobaczymy się jutro w Seongbuk.
Dobrze.
Nie mogłeś odpuścić?
Podpisałeś to, bo nie chciałeś stracić oddziałów,
które oddałbym w zamian za miejsce w zarządzie.
Gun-woo.
Dość już twojej chciwości.
Ja mogę się z tym pogodzić.
Dlaczego ty nie?
Kiedy pogodzisz się z utratą jednej rzeczy,
wszystko wymyka ci się z rąk.
Wszystko to,
co miałeś za nieodwołalnie twoje.
Jak byś się czuł, gdybyś stracił wszystko?
Zacząłbym od nowa.
Od nowa?
No tak,
ja też kiedyś byłem jak ty.
Ale gdybym miał szansę
cofnąć się w czasie,
nie powtórzyłbym tego.
Za nic.
Wynajęłam to na studio fotograficzne, ale szybko się znudziłam.
Próbowałam tu też zostać malarką i DJ-em,
a od jakiegoś czasu stoi puste.
Ale jest ładnie i cicho.
Idealnie do nauki do egzaminu z administracji państwowej.
Może być?
Oczywiście.
Ale czynsz nie może być wysoki.
Jaki czynsz? Jesteśmy przyjaciółkami.
Nie ma o czym mówić.
Dziękuję, Ma-ri.
Dlaczego odeszłaś z Galerii?
Dobrze ci tam szło.
Wcale nie.
Tak mi się tylko wydawało.
No dobrze, nieważne. Siadaj do nauki.
SE-JIN
Witamy z powrotem.
Podejdź.
Co robi Se-jin?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
Nie widziałeś się z nią?
Nie.
Niech tak zostanie. Nie rób nic głupiego.
Proszę wejść.
Prawie się pani spóźniła.
Dzięki pani uniknęliśmy wielkiego problemu.
W ostatniej chwili.
O co chodzi?
Dla pana to nieistotne. Wewnętrzne sprawy firmy.
Proszę wejść.
Słucham?
Co powiedziałaś?
Podczas ceremonii inauguracyjnej TJ
ogłosi pan powrót do polityki.
Pani Seo.
Pan Jang ogłosi powrót do polityki
na premierze autobiografii. Teraz...
Już teraz jest za późno.
Musi pan wykorzystać inaugurację, żeby wzbudzić zainteresowanie
i sprawić, że przyszli kandydaci
sami do pana przyjdą.
Poszukiwania właściwej osoby
zajmą wiele czasu.
Zdaje mi się, że jeszcze pani nie skończyła
napełniania mojej kieszeni.
Wkrótce omówię z prezesem Parkiem
bardzo ważną kwestię.
Ach, tak.
To prawda.
Proszę się nie martwić.
Prezes Son dba o to,
żeby nieporozumienia i błędy
związane z Fundacją Baeksong się nie powtórzyły.
Oczywiście.
Proszę być spokojnym.
Szybko pani działa.
Aż kręci mi się w głowie.
Wszystko układa się bez zarzutu.
To nic trudnego,
o ile tylko
postępuje się metodycznie.
O jakiej ważnej kwestii pani mówiła?
Porozmawiajmy o tym w cztery oczy.
Jesteśmy teraz rodziną.
Proszę mnie nie wykluczać.
Kiedy człowiek wie więcej, niż powinien,
przynosi mu to same kłopoty.
Zapamiętałeś kod.
Nieźle.
Skąd wytrzasnęłaś takie mieszkanie?
Przyjaciółka mi pomogła.
Kawy?
Nie.
Usiądźmy.
Próbowałem odzyskać
pozycję w zarządzie,
ale nie udało mi się.
Dalej gniję w piwnicy.
To wszystko?
I co z tego?
Ja nic nie wiem i nic nie mam,
a i tak staram się powstrzymać panią Seo.
Na pewno nie chcesz kawy?
Zbieram informacje,
udając klienta Galerii S.
Mam tu tylko to, co znalazłam w Internecie, więc nie jest tego dużo,
ale ziarnko do ziarnka.
Dobrze to uporządkowałaś w katalogach.
Zabierzemy się do tego na poważnie?
Proszę pani.
Proszę pani?
Może się pani położy?
Niech Se-jin przyniesie herbatę...
Zrobię sobie przerwę.
Idę do domu.
Ale jest nieczuła.
Mówię o Se-jin.
Odeszła w takich okolicznościach
i nawet nie zadzwoniła spytać, co u nas,
i powiedzieć, jak sobie radzi?
Czemu pani nie zadzwoni?
Se-jin to twoja odpowiedzialność.
Dlaczego niby...
Czemu miałbym dzwonić?
Zajmij się tym przy okazji.
Będzie miał pan w firmie wrogów.
Niech pan się z nimi po cichu rozprawi.
Długo wytrzymałeś.
Myślałam, że wbrew moim poleceniom
sprawdzisz, co u Se-jin.
Nie mam zamiaru.
A jeśli ja to zlecę?
Ktoś nas śledzi.
Sprawdź, kto to, i zgub go.
Dobrze.
Zostali zauważeni,
więc odjechali.
Nieostrożni partacze.
Spróbować jeszcze raz?
Może ogłosisz wszem i wobec, że to my?
Rozstawiała nas po kątach przy zakładaniu Fundacji,
a teraz mają przed nami sekrety.
Chcą nas wykluczyć z podziału.
Każdy ma jakąś słabość.
Nawet Yi-kyung,
jeśli dobrze poszukać.
Ale jak?
Dzwoń do Japonii.
Zainstaluj wtyczkę u prezesa Bong-soo Seo.
U ojca Yi-kyung?
Już prawie gotowe.
Usiądź.
Czy sprzedaż Moojin Tech
została zakończona?
Napotykamy w firmie na opór,
ale uda się, w końcu to decyzja prezesa.
Oczywiście.
Hierarchia
to w przedsiębiorstwie podstawa.
- Zrobimy, co w naszej mocy. - Dobrze.
Czy to nie był
dyrektor Moojin Tech?
O co chodzi z tą nagłą sprzedażą?
Sprzedaż firmy przynoszącej takie zyski
to strata dla Grupy.
Ja widzę w tym zysk.
Od lat byli na minusie.
Trzeba inwestować, bo badania i rozwój są kosztowne.
Ale patrząc długofalowo...
Oj, Gun-woo.
To jest biuro prezesa.
Zwykły, szary pracownik
nie powinien tak wpadać
i krytykować polityki Grupy.
Decyzja zapadła po konsultacji z dyrektorami, więc daj już spokój.
Dlatego chciał mnie stryj tam posłać.
Chciał stryj mi oddać Moojin Tech,
bo i tak planował stryj je sprzedać.
Udawał stryj szczodrość, oferując mi pozycję dyrektora na miesiąc.
To tylko zbieg okoliczności.
Niech stryj odwoła
sprzedaż Moojin Tech.
To nie w interesie Grupy.
Wyjdź. Mam zaraz spotkanie.
PREZES MOO-SAM PARK
Od teraz pański wizerunek to sprawa polityczna.
Musi pan sprawiać dobre wrażenie,
wydawać się ludziom sympatyczny.
Po pierwsze, musi pan zaistnieć w mediach społecznościowych.
Zlecić ludziom publikację krótkich wiadomości
i wchodzenie w interakcję z internautami.
Musi pan wydawać się młody duchem,
żeby dotrzeć do młodych wyborców.
Po drugie, musi pan zerwać z elitystycznym wizerunkiem z czasów prezydentury.
Musi pan udawać, że zależy panu na zwykłych, szarych ludziach.
Musi pan się często uśmiechać.
Musi pan być gotowy.
To nie pan Jang będzie kandydował w wyborach.
Po trzecie, spotkania z politykami i wpływowymi ludźmi muszą być prywatne.
Podczas publicznych okazji zawsze musi pan spotykać się z wyborcami.
Targowiska, fabryki, szkoły i szpitale.
Musi pan je jak najczęściej odwiedzać.
Mówi pani,
że mam sam zabiegać o głosy?
Minęły już czasy, kiedy w polityce liczyły się tylko pieniądze.
Pana wizerunek musi zapewnić głosy
kandydatowi na prezydenta.
I w ten sposób
stanie się pan szarą eminencją.
Jak myślisz, dlaczego nagle sprzedają firmę z takim potencjałem?
Kto wie?
Kupująca firma pochodzi z zagranicy.
Jej dyrektorem jest Michael Kang.
Amerykanin z koreańskimi korzeniami?
Michael Kang?
Michael...
Tak, ma koreańskie korzenie. Studiował zarządzanie na Yale.
Jest przyjacielem ze studiów Hyun-soo Kima.
Skąd to wszystko wiesz?
Zapamiętałam to.
Ale kim jest Hyun-soo Kim?
To bratanek
żony Tae-joon Janga.
Kto ci naopowiadał takich bzdur?
To Yi-kyung
zażądała sprzedaży Moojin Tech.
Jest stryj prezesem Grupy,
ale zgodził się stryj.
A jak niby miałaby zarobić
na sprzedaży naszej firmy?
Wiem jak.
Część zysków ze sprzedaży trafiłaby do stryja,
a Yi-kyung posłużyłaby się bratankiem pana Janga,
żeby napełnić kieszeń pana Janga zyskami bogatej firmy.
Słucham?
Przyszedł pan Choi, dyrektor Moojin Tech.
Niech czeka!
Czemu znowu mnie nachodzi?
W Moojin Tech pracuje ponad 800 osób.
Muszą bać się restrukturyzacji i cięć
spowodowanych nagłą sprzedażą.
Co by się nie działo,
to nie Yi-kyung, tylko stryj jest prezesem Grupy Moojin.
Mam nadzieję, że stryj nie zawiedzie rodziny tylko dlatego,
że nadskakuje teraz Yi-kyung.
Proszę.
Gun-woo.
Kiedy kluczyłem po polu minowym
na mojej drodze do fotela prezesa,
moim jedynym sojusznikiem
była Yi-kyung.
Połączyła nas wspólna walka.
Myślisz, że twoje słowa mogą nas poróżnić?
Pewnie nadal jesteście dla siebie użyteczni.
Mam nadzieję, że będziesz jej potrzebny
jeszcze bardzo długo.
To skłania przeciwników prezesa do działania.
Nie cieszy się też sympatią wśród pracowników.
Mówią, że prezes podjął jakąś nonsensowną decyzję, żeby napełnić własną kieszeń.
Gun-woo potrafi nieźle namieszać.
Niech Tak wkroczy do akcji.
Jak poszło?
Zgodziliśmy się, że Grupa jest w kryzysie
i zbieramy jak najwięcej dyrektorów i udziałowców,
żeby zablokować sprzedaż.
W tym tygodniu odbędzie się spotkanie,
na którym opracujemy strategię działania.
Skąd znasz radną In-sook Kang?
Ach.
Kiedyś już się z nią widziałam.
Ale myśli, że jestem bizneswoman
po studiach za granicą.
Powiedziała, że będzie się uważnie przyglądała kwestii sprzedaży.
Im lepiej cię poznaję, tym bardziej mnie zaskakujesz.
Dziękuję.
Nie mów tak więcej.
Czuję się niezręcznie.
To lista dyrektorów firm, którzy mogą się zjawić na pierwszym spotkaniu.
Dzię...
Se-jin!
Trzeba było najpierw zadzwonić.
To przyjaciółka, do której należy mieszkanie.
Wnuczka prezesa Chunha Financing?
Wiele o tobie słyszałem.
Gun-woo Park z Grupy Moojin.
Po co ktoś taki zdaje egzamin z administracji?
Jak mogłaś mnie tak okłamać?
Przepraszam.
Trudno było to wytłumaczyć.
Wiedziałam, odkąd wkręciłaś mnie w kupno lusterka za pięć milionów.
Stare dzieje.
Wściekłam się, kiedy je zbiłam.
Musiało być drogie, w końcu to dzieło japońskiego rzemieślnika.
Nie było takie drogie.
Mniej niż sto tysięcy wonów?
O wiele mniej.
Ale pochodziło z Japonii?
Z targu Dongdaemun.
Oszustka! Kłamca!
Po prostu mnie zabij!
Proszę bardzo.
Hej.
Boże.
Przepraszam.
Byłam wtedy zdesperowana.
Robiłam wszystko, żeby trochę zarobić.
A ja odwrotnie.
Robiłam wszystko, żeby trochę wydać.
A teraz?
Czy śledzenie szefowej
przyniesie ci zysk?
- Nie. - Więc czemu to robisz?
Powinnaś się bujać po knajpach z synem milionera.
Bo muszę.
Wiele zawdzięczam pani Seo.
Kopę lat.
Skoro tu jesteś,
to pani Seo pewnie też już wie.
Tak!
Co robisz?
A co ty robisz z Gun-woo?
Uwiódł cię?
Chciałaś zostać dziewczyną milionera i odegrać się na pani Seo?
Uważaj, co mówisz, żebyś potem nie żałował.
Już żałuję.
Kiedy chciałaś ukraść dokumenty,
powinienem był wybić ci to z głowy.
Byłem na to zbyt słaby.
Coś cię śmieszy?
Pomyślałam, że nic bym nie poczuła, nawet gdybyś mnie uderzył.
Co u pani Kim i pana Jo?
Wszystko w porządku?
I u pani Seo?
Wciąż się gniewasz.
Gniewam?
Mniejsza z tym.
Tak?
Co?
Nie mam z nim romansu.
On martwi się o panią Seo.
Ja tak samo.
Próbujemy powstrzymać ją, zanim posunie się za daleko...
Póki jeszcze może zawrócić.
Jasne. Nie jestem głupi.
Gun-woo chce odzyskać, co stracił,
a ty jesteś zazdrosna, bo nigdy nie będziesz jak pani Seo.
Przyznaję.
Może to tak wyglądać.
Nie mogę wszystkiego wyjaśnić,
żeby udowodnić ci, że to nieprawda...
Więc myśl sobie, co chcesz.
Ja...
coś do ciebie...
czuję.
Wiedziałaś o tym,
ale to ignorowałaś.
Ja mam prawo coś do ciebie czuć...
ty masz prawo to ignorować,
więc mniejsza z tym.
Odeszłaś tak, jak odeszłaś...
ale ja nie chcę cię nienawidzić.
I tak czuję, co czuję.
- Tak. - Ale...
jeśli będziesz sprawiała problemy
pani Seo,
stanę po jej stronie.
Bądź tego pewna.
Wiem.
I cieszę się.
Naprawdę.
Se-jin pracuje z Gun-woo?
Dlaczego?
Nie mów...
Ona chce powstrzymać panią Seo?
O to chodzi?
Dobra robota.
Powiedz mi więcej.
No powiedz!
Jadę właśnie na zebranie.
Co tu zrobić...
Są urodziny mojej cioci,
więc idziemy na zakupy, a potem na kolację.
Nie mogę...
I tak nie ma nic do roboty.
Chcesz zamarznąć? Ubieraj się.
Nie. Koledzy mówią, że wyglądam w tym jak niedźwiedź.
- Niedźwiedzie są śliczne. - Brzmi jak szczęśliwa rodzina.
Zdejmuj to.
Przepraszam.
Po prostu ci zazdroszczę.
Napiszę później.
Nie martw się. Będzie dobrze.
Przekaż cioci życzenia ode mnie.
Jesteście nie do zniesienia.
Co?
Chodźmy.
To porażka nawet bez naszej pomocy.
Nie muszę pociągać za spust.
Widziałem ich z łopatami
i myślałem, że kopią w ogródku.
Przepraszam.
Jeśli nikt nie przyjdzie na przyjęcie urodzinowe,
to dla dziecka straszna trauma.
Na szczęście zjawił się przynajmniej niespodziewany gość.
Ale chyba nie możemy tu zjeść.
To za duża sala na dwie osoby.
Dlaczego nie zaprosiłeś Se-jin?
Jest niedojrzała, wiadomo.
Ale nie powinieneś na to zwracać uwagi.
Nic nie rozumiesz.
Se-jin stara się udowodnić ci,
że twoja ścieżka może cię zaprowadzić
tylko na skraj przepaści.
To mądra dziewczyna.
Odniosłaby sukces, gdyby przezwyciężyła swoje zahamowania.
Bała się, że zmieni się w ciebie.
Jeszcze niedawno chciała być taka jak ja.
Wtedy jeszcze nie znała twojego prawdziwego oblicza.
Dbaj o nią.
Od teraz będzie coraz trudniej.
To częściowo twoja wina, że zbłądziła.
Ty ją do tego zmusiłaś.
Nie musisz dziękować.
Gdyby wszyscy przyszli, mogłabym zacząć się bać.
To jeszcze nie koniec.
Se-jin i ja będziemy walczyć.
Gun-woo.
Powinieneś już zrozumieć,
dlaczego nie możesz wygrać.
Bez pozycji syna prezesa Grupy Moojin
jesteś niczym.
Próbowałeś zdobyć pozycję w zarządzie, ale nie udało się.
Próbujesz wzbudzić współczucie w poplecznikach ojca.
Wykorzystujesz tylko pozycję ojca.
Sam nic nie osiągnąłeś.
Yi-kyung.
Nie jestem taka jak ty.
Ja byłam sama i zaczynałam tylko z tym, co moje.
Ja od zawsze musiałam walczyć o przetrwanie.
A ty co?
Ty pławiłeś się w blasku swojego ojca,
a teraz robisz z siebie ostatniego sprawiedliwego.
Gun-woo.
Umiesz tylko gadać. To wszystko.
Tym razem mnie zraniłaś.
Nie zaspokajaj chciwości przy pomocy Se-jin.
Bez pozycji
syna prezesa Grupy Moojin
jesteś niczym.
Próbowałeś zdobyć pozycję w zarządzie, ale nie udało się.
Próbujesz wzbudzić współczucie w poplecznikach ojca.
Wykorzystujesz tylko pozycję ojca.
Sam nic nie osiągnąłeś.
SE-JIN
WYŁĄCZ
Abonent czasowo niedostępny.
Moojin Tech sprzedane innej korporacji
TRANSAKCJE FUNDACJI BAEKSONG
Ma-ri mówiła,
że na dobrą sprawę to Chunha Financing
założyło Fundację Kulturalną TJ.
A co ci do tego?
Mogę zobaczyć dokumenty założycielskie?
Słucham?
W sprawie korupcji w Fundacji Baeksong toczyło się śledztwo.
Jestem ciekawa, jak zabezpieczyliście przed tym nową fundację.
Chyba trafiłaś pod zły adres.
To jest Chunha Financing.
My współpracujemy z Yi-kyung.
O co chodzi?
Kiedy pracowałam w Galerii S,
widziałam, że prezes Son i pan
mieliście żal do pani Seo.
Zostaliście zmuszeni, żeby pomóc z Fundacją.
Masz tupet.
Nie zdradzę, skąd je wzięłam.
Proszę pokazać mi dokumenty
na temat Fundacji TJ.
Nie pozwolę,
żeby pan lub prezes na tym ucierpieli.
Na razie idź.
Przemyślę to i się odezwę.
Co robisz?
Chcę się gdzieś przenieść.
Myślałem o tym. Ten budynek należy do Chunha Financing.
Nie powinniśmy planować ich upadku w ich własnym budynku.
Nie martw się, ojciec Ma-ri chce nam pomóc.
Myślę, że da nam dokumenty na temat Fundacji TJ.
Powiedział, że to przemyśli.
Nie mogłeś nic zrobić w sprawie sprzedaży Moojin Tech.
Niektóre rzeczy są nieuniknione.
Teraz zajmijmy się Fundacją.
Kto raz zrobi coś złego,
będzie to powtarzał bez końca.
Zostaw to mnie.
Słucham?
Zostaw to mnie, a ty się wycofaj.
Przecież jesteśmy zespołem.
Partnerami.
Owszem.
Ale proszę, zrób sobie przerwę.
Nie poddam się.
Se-jin.
Nie wycofam się
i nie zrobię sobie przerwy.
Kiedy odwróciłam się od pani Seo, postanowiłam się nie poddawać
i oddałam ci wykradzione dokumenty.
Więc walczmy razem.
Na pewno czeka nas więcej zwycięstw niż porażek.
W czwartek o 18.00 w Garnier.
Spotykamy się w czwartek o 18.00 w Garnier.
Minęły cztery lata.
Niech pan posłucha.
Oczywiście.
Kiedy nowa fundacja stanie na nogach,
a kandydat na prezydenta zostanie wybrany...
Tak?
Powinienem się jej pozbyć...
prawda?
Ma pani inne plany?
Nie wybiera się pani na inaugurację?
Nie mam ochoty musieć się uśmiechać do tych kanalii.
Niech Tae-joon Jang
upaja się tym dniem w samotności.
W sali balowej hotelu Hwayoung
odbędzie się inauguracja Fundacji Kulturalnej TJ,
którą poprowadzi Gi-sun Heo,
były rektor Uniwersytetu Baeksong.
Fundacja TJ została zarejestrowana w bieżącym miesiącu.
Do jej zadań należy prowadzenie zróżnicowanych szkoleń
oraz stworzenie sieci łączących rozmaite dziedziny.
Wydajesz się zawiedziona, że to mnie widzisz.
Jak...
się pani miewa?
Nie najgorzej.
Usiądź.
Gi-tae Son nie przyjdzie.
Myślałam, że przyjdziesz z Gun-woo.
Coś mu wypadło.
Słyszałam o inauguracji Fundacji.
Musiała pani być zajęta.
Ty byłaś bardziej zajęta
szukaniem moich słabości.
Idzie mi to gorzej, niż się spodziewałam.
Jesteś inteligentna, Se-jin.
A do tego pracowita.
Szukaj dalej.
Jest pani zbyt uważna jak na moje umiejętności.
Nawet dziś dałam się wykiwać.
Chciałaś dokumenty na temat Fundacji, prawda?
CZEK: MILIARD WONÓW
Jest twój.
Możesz go zatrzymać.
Nie, ja...
Dlaczego tyle mi pani daje...
Odprawa, dofinansowanie
albo zastrzyk gotówki.
Nazywaj to, jak chcesz.
Nie ma warunków ani zastrzeżeń.
Po prostu go weź.
To twoje pieniądze.
CZEK: MILIARD WONÓW
Rozumiem, o co pani chodzi.
Nieważne, czy go przyjmę,
dopięła pani swego.
Jeśli go przyjmę,
będę musiała się wycofać.
Nie miałabym prawa szukać pani słabości.
Kupiłaby mnie pani.
Jeśli nie,
już zawsze będę tego żałowała.
Zawsze kiedy będzie mi brakowało pieniędzy,
będę żałowała, że nie wzięłam czeku,
będę chciała poprosić o niego jeszcze raz
albo miała inne żałosne myśli.
Wciąż odpowiadasz wypracowaniami na pytania z matematyki.
To nie jest trudny rachunek.
To pytanie „prawda czy fałsz".
Weź czek.
Albo go nie bierz.
Może limit czasowy pomoże ci w podjęciu decyzji?
Dziesięć sekund.
Tyle masz czasu.
Potem wycofuję ofertę.
Dziesięć.
Dziewięć.
Osiem.
Siedem.
Sześć.
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
CZEK: MILIARD WONÓW
Nie znam tej gry, a wydaje się ciekawa.
Mogę się dołączyć, Se-jin?
Dopiero zaczynamy.
Są tu wszyscy moi przyjaciele.
Witaj.
Twoi współpracownicy cię zdradzą.
Na szczęście żadnemu nie ufam.
Nie cofnę się przed niczym, żebyś odzyskał swoją pozycję.
Myśli pan, że Yi-kyung jest zamieszana?
Ja zajmę się Yi-kyung.
Chcesz, żeby rodzina Park wspólnie broniła interesów Grupy?
Pomóż mi.
Nie boisz się, że stracisz to, co zdobyłaś.
Denerwujesz się ze względu na Yi-kyung.
Nie musisz borykać się z tym sama.
Napisy: Juliusz Braun